قدرت دارد ، و سمع دارد و بصر دارد ، و مخالطت دارد « 1 » و مخاطبت دارد . نور مطلق است . بلى از خيال بيرون است . با حق بگويد ، و از حق با تو بازگويد . در علم راسخ است ، و در حكم حاكم است . مزيل آفت « 2 » است ، و نه در آفت « 2 » است . او را خلق است و صفات است . و او را ذات است . خلقش رأفت و رحمت است ، و كرم و الفت است ، حب و شفقت است ، تجريد و تحقيق و تمكين و تلوين است ، قبض و بسط است ، خوف و رجا است ، عشق و شوق است ، پاكبازى و سراندازى ، سخاوت و شجاعت و سماع و وجد و حرقت ، و هيجان و زعقه « 3 » و شهقه و سيران و طيران . قوتش « 4 » طيب الحان است . و بوى ريحان است . حسن و جمال است . صفتش قدس و طهارت است . جوهر سبوحى است كه رنگ قدوسى دارد . چشمش در كشف مشاهده بيند ، و در مشاهده مكاشفه داند . در معرفت متمكن است . در عبوديت منفرد است . در هجران رنجور است ، ليكن از حق نه محجوب است . آفتابش ذكر است ، و رفتنش در فكر است . اندوهگين است از حق . محزون است بىحق . معروف است با معروف . مجهول است با مجهول . در نكره گريزد از معرفت . در معرفت گريزد از نكره . به بحر جمع جمع دريابانى كند . در فضاى قدم كاروانى كند . پياده در حدوث از حدوث سوار بر مراكب نور جولان كند ، چون از ديدن حق مست شود . ذاتش بىنشان است ، زيرا كه بىنشان چون خودش بىنشان كرد . بلى مرئى است به چشم دل . در كشف كشف ببينندش . در

--> ( 1 ) - ب ، ج : و مخاطب و مخاطب است ( 2 ) - د : آفات ( 3 ) - ج : « و زفرت » اضافه دارد ( 4 ) - د : قولش